زندگینامه مارلون براندو سوپر استار فقید سینمای جهان

بیوگرافی مارلون براندو (زندگینامه هنرمندان)
مارلون براندو به‌ عنوان یکی از تأثیرگذارترین بازیگران در قرن بیستم معرفی می‌ شود که در سال‌ های فعالیت خود توانست جوایز و افتخارات بسیاری مثل جایزه اسکار، جایزه گلدن گلوب و … را به دست آورد.
وی در زمینه‌ های مختلفی چون جنبش‌ های حقوق مدنی سیاه‌ پوستان و جنبش‌ های مربوط به سرخ‌ پوستان آمریکایی هم فعالیت داشت و به ‌عنوان یکی از اولین بازیگرانی شناخته می ‌شود که سیستم بازیگری به اسم استانیسلاوسکی و بازیگری متد را به مخاطبان معرفی کرد.
او لقب چهارمین ستاره‌ بزرگ سینما را از سوی انستیتوی فیلم آمریکایی به دست آورد که بین ستاره‌ های مرد سینما به برتری فوق‌ العاده ای دست پیدا کرد.
ما قصد داریم تا در این مطلب به معرفی زندگی نامه مارلون براندو بازیگر سرشناس هالیوودی بپردازیم.
عکس مارلون براندو

مارلون براندو کیست؟ مارلون براندو یکی از پرافتخارترین بازیگران هالیوود می‌ باشد که به گفته‌ بسیاری از علاقه‌ مندان به سینما در تاریخ زندگی حرفه‌ ای بازیگران بسیار تاثیر گذار است. وی در ابتدا به مدرسه نظامی راهی شد و آموزش ‌های مختلفی را فرار گرفت، اما بعد از مدتی برای شرکت در کلاس ‌های بازیگری به نیویورک سفر کرد، سپس نزد استاد استلا آدلر متدهای مختلف بازیگری را آموخت.
مارلون براندو در نقش ‌های متفاوتی به ایفای نقش پرداخته که یکی از مهم ترین آن ها پدرخوانده می باشد، چرا که با ایفای نقش در این فیلم به شهرت جهانی رسید.

دوران کودکی مارلون براندو
در زندگینامه مارلون براندو آمده‌ است که: مارلون براندو جونیور معروف به مارلون براندو در سال ۱۹۲۴ در اوماها نبراسکا متولد شد و از ملیتی آمریکایی برخوردار است این فرد در طول حیات، زندگی خود را در کشور آمریکا به سر برد و بعد از ۸۰ سال زندگی چشم از جهان فروبست.
مارلون براندو همان‌ طور که گفته شد در زمان نوجوانی با اجبار پدر خود به دانشگاه نظامی وارد شد، اما چون نتوانست ارتباط خوبی را با آن‌ ها برقرار کند آموزش‌ های خود را در نیمه راه رها کرد و بعد از مدتی به حیطه بازیگری وارد شد.
پدر مارلون براندو یعنی مارلون ارنست تولید کننده مواد شیمیایی و مادرش بازیگر تئاتر بود، این فرد دو خواهر بزرگ‌ تر از خود به اسم فرانسسز و جوسلین هم دارد که اجداد او از مهاجران آلمانی به شمار می‌ رود.

براندو یازده سال بیشتر نداشت که به ایلی نویز مهاجرت کردند که بعد از مدتی پدر و مادرش از هم جدا شدند، که همراه با خواهرانش نزد مادرش زندگی می کردند.
مادر مارلون براندو در زمان حیات خود کاملا خلاف عرف رفتار می‌ کرد، به‌ عنوان مثال رانندگی می‌ کرد، شلوار می پوشید و … که باعث ناراحتی فرزندانش می شد. یکی از نکات منفی که تاثیرات بدی بر روی فرزندان او گذاشت مصرف الکل بود.
براندو  از همان ابتدای کودکی استعداد زیادی در برپایی نمایش‌ های مختلف با کودکان داشت و در نمایش‌ های خود از حیواناتی چون گاو هم استفاده می‌ کرد. خواهر براندو هم از طریق آکادمی هنرهای نمایشی آمریکا بازیگری را در حیطه کاری خود قرار داد.

زندگی حرفه‌ ای مارلون براندو
با توجه به اطلاعاتی که وجود دارد می‌ توان گفت مارلون براندو در سن ۱۸ سالگی به مدرسه تئاتری در نیویورک راهی شد و از آن‌ جا آموزش‌ های بازیگری را فرا گرفت، وی چندی بعد توسط استلا آدلر بازیگر و مربی بازیگری سرشناس کار خود را ادامه داد و توانست به‌ عنوان پیشکسوت متد استانیسلاوسکی مشغول به فعالیت شود.
براندو به‌ خاطر اخلاقی که داشت از تئاترهای مختلف اخراج شد تا اینکه با بازی در فیلم «مادر را به یاد می آورم» دوباره وارد تئاتر شد. در نهایت بعد از ۱ تا ۲ سال فعالیت، منتقدین نیویورک برای بازی‌ هایی که در تئاتر داشت او را آینده‌ دارترین بازیگر جوان معرفی می‌ کردند.
در سال‌ های بعد مارلون براندو برای بازی در تئاتر «اتوبوسی بنام هوس» انتخاب شد و توانست به شهرت زیادی برسد،  بعد از اتمام  این نمایش تا سال ۱۹۵۳ در هیچ‌ گونه تئاتری به ایفای نقش نپرداخت.

بعد از مدتی براندو در سال ۱۹۵۳ در فیلم دیگری به کارگردانی لی فالک به ایفای نقش پرداخت که طبق اطلاعاتی که وجود دارد هفته‌ ای ۱۰۰۰۰ دلار به او دستمزد پرداخت می ‌کردند.
در واقع آخرین باری که مارلون براندو در تئاتر بر روی صحنه بود با این فیلم به اتمام رسید. با توجه به شهرتی که براندو به دست آورد توانست توجه کارگردانان بسیاری را به سوی خود جلب کند و در حیطه کاری با بازی در فیلم پدر خوانده و دن ویتو کورلئونه اسم خود را جاودانه کرد که باعث شد دومین جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد را به دست آورد.
در واقع براندو در سال ۱۹۵۰ در فیلم «مردان» به ایفای نقش پرداخت که برای بازی در این فیلم چند ماه در کنار مجروحین جنگ بستری بود،  پس ‌از این دوران از وی برای قبول نقش اصلی فیلم «یاغی بی ‌هدف» دعوت شد تا به استودیوی برادران وارنر برود نقشی که در نهایت آن را نپذیرفت.
براندو ۳ سال پی ‌در پی نامزدی اسکار را با بازی در فیلم ‌هایی چون بارانداز، زنده‌ باد زاپاتا و ژولیوس سزار به دست آورد.

وحشی از دیگر فیلم ‌های مهم براندو به شمار می رود که در سال ۱۹۵۰ اکران شد. این فیلم نقش یک موتورسیکلت‌ سوار یاغی را نشان می ‌دهد که باعث تاثیرگذاری بسیاری بر روی جوانان شد، به ‌نحوی‌ که جوانان یاغی در آمریکا ویژگی ‌های ظاهری خود را با براندو تطبیق می ‌دادند. از طرفی این فیلم باعث فروش بیش از حد موتورسیکلت در آمریکا شد.
فیلم در بارانداز که کارگردانی آن را الیا کازان برعهده داشت در سال ۱۹۵۴ ساخته شد، همچنین فیلم های دزیره و سایونارا از دیگر فیلم های وی در ابتدای بازیگری بود. در واقع پنج فیلم اولی که مارلون براندو در آن به ایفای نقش پرداخت توانست وی را یک بازیگر خارق ‌العاده و بی ‌نظیر نشان دهد که توجه منتقدین سینما را به سوی خود جلب کرد.
وی توانست با فیلم‌ هایی که در دهه ۵۰ بازی کرد خود را همنام با جیمز دین و مونتگمری کلیفت به ‌عنوان ستاره مشهور هالیوودی معرفی کند.
براندو در دهه ۶۰ به ایفای نقش در فیلم‌ هایی مثل تعقیب، سربازهای یک چشم، انعکاس در چشمان طلایی و … پرداخت که به‌ شدت به کارنامه هنری خود لطمه زد،  بسیاری از افراد علت آن را فعالیت ‌های اجتماعی و حمایت از گروه افراطی پلنگ‌ های سیاه معرفی می‌ کنند.
در واقع براندو هنگام بازی در فیلم شورش در بونتی  به‌ حدی چشم انداز های تاهینی را دوست داشت که یک آب سنگ حلقوی دوازده جزیره ای را در آن جا خریداری کرد.

پدر خوانده در دهه ۷۰ از بهترین فیلم های براندو بود که توانست کارنامه هنری او را دوباره بازسازی کند. کاپولا کارگردان فیلم از به شخصیت‌ پردازی براندو تعریف زیادی کرد، چرا که تست شخصیت پردازی را خود او انجام داد، به‌ همین‌ علت با مسئولان استودیو صحبت می‌ کرد که در مقابل بدخلقی‌ های براندو عکس ‌العملی را از خود نشان ندهند.
مارلون براندو در سال ۱۹۷۲  توانست جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد را به دست آورد،  بازی او در فیلم آخرین تانگو در پاریس بهترین صحنه ‌ها را در تاریخ سینما به نمایش گذاشته است.
آخرین نقش آفرینی براندو در فیلم «اینک آخر زمان» رقم خورد که کارگردان آن فرانسیس فورد کاپولا بود و در این حیطه زمانی کلا از بازیگری کناره گیری کرد‌‌، بعد از مدتی در دهه ۹۰ دوباره چند فیلم بی ‌کیفیت را در کارنامه خود قرار داد.

فعالیت‌ های اجتماعی مارلون براندو
براندو فعالیت‌ های اجتماعی بسیاری را انجام داد که از میان آن‌ ها می‌ توان دفاع از حقوق مدنی سیاهان در دهه ۶۰، دفاع از حقوق سرخ‌ پوستان در دهه ۷۰ و دفاع از حق مدنی یهودیان در دهه ۹۰ را نام برد، از طرفی رفتارهای مغرورانه و بسیار تندی را از خود نشان می‌ داد به‌ همین دلیل وی را به‌ عنوان پسر بد هالیوود می شناختند.
مارلون براندو که خود را دموکرات معرفی می‌ کرد، در راهپیمایی برای دفاع از حقوق مدنی سیاهان در سال ۱۹۶۳ حضور داشت. وی علیه تبعیض نژادی در دهه ۹۰ اقداماتی را انجام داد و به ایفای نقش در فیلمی با همین مضمون هم پرداخت.
در واقع در دهه ۹۰ زندگی مارلون براندو با مشکلات بسیاری مواجه شد، به نحوی که پسر او دوست‌ پسر دخترش را کشت و راهی زندان شد که پس از آن دختر وی در اثر افسردگی خودکشی کرد.

براندو دندان یک عکاس را در سال ۱۹۷۳ شکست، این فرد از اخلاق عجیب‌ و غریبی برخوردار بود و سختی ‌های بسیاری را در زمان کودکی خود از سر گذراند.
براندو هنگام ضبط فیلم دیالوگ ‌های خود را فراموس می کرد که ممکن بود این موارد زندگی حرفه ای او را تحت تاثیر قرار داد، اما اسم وی هرگز فراموش نخواهد شد.
براندو اعلام کرد که در چهل و پنجمین دوره نامزد اسکار، مراسم را تحریم خواهد کرد و زمانی ‌که برای بازی در فیلم پدرخوانده نامزد دریافت جایزه بود به‌ جای خود ساشیت لیتل فیدر را بر روی صحنه فرستاده و از این طریق پیام خود را به حاضرین مجلس رساند.

زندگی شخصی مارلون براندو
مارلون براندو در دهه ۵۰ با ریکو سیتو بازیگر محبوب آن زمان ملاقات کرد، اما طولی نکشید که از وی جدا شد و پس ‌از دوستی با افرادی چون کتی هورادو و ریتا مورنو، در سال ۱۹۵۷ با آنا کاشفی آشنا شد که منجر به ازدواج گردید و حاصل این ازدواج ۱ فرزند به اسم کریستین براندو می ‌باشد.
براندو و آنا در سال ۱۹۵۹ طلاق گرفتند که بعد از چندی دوباره در سال ۱۹۶۰ با موویتا کاستاندا که ۸ سال از او بزرگ ‌تر بود ازدواج کرد و از این ازدواج صاحب ۲ فرزند به اسم میکو کاستاندا براندو و ربکا براندو هست.

وی طولی نکشید که از کاستاندا هم جدا شد و با بازیگری فرانسوی به اسم تاریتا تریپایا ازدواج کرد، براندو از این ازدواج صاحب ۲ فرزند به اسم شاینی براندو و سایمون تیهوتا  براندو شد که دختر وی یعنی شاینی در ۲۵ اقدام به خودکشی کرد.
در سال ۱۹۸۰ براندو در سال ۱۹۷۲ از همسر خود جدا شد به رابطه دیگر را با جیل بانر در سال ۱۹۸۰ شروع کرد. براندو بعد از هر بار ازدواج رابطه خود را به طلاق می کشاند که در دهه ۸۰ با فردی به اسم ماریا کریستینا رویز ازدواج کرد و سه فرزند هم از وی دارد.

فیلم های مارلون براندو
۱۹۵۰ مردان
۱۹۵۱ اتوبوسی به نام هوس ۱
۱۹۵۲ زنده باد زاپاتا
۱۹۵۳ جولیوس سزار
۱۹۵۴ دزیره
۱۹۵۴ وحشی
۱۹۵۴ در بارانداز
۱۹۵۵ مردها و عروسک‌ ها
۱۹۵۶ چایخانه ماه اوت
۱۹۵۷ سایونارا
۱۹۵۸ شیرهای جوان
۱۹۵۹ فراری
۱۹۶۱ سربازهای یک چشم
۱۹۶۲ شورش در کشتی بونتی
۱۹۶۳ آمریکایی پلید
۱۹۶۴ داستان تختخواب
۱۹۶۵ نام رمز مریتوری
۱۹۶۶ آپالوزا
۱۹۶۶ تعقیب
۱۹۶۶ دیدار مارلون براندو
۱۹۶۷ کنتسی از هنگ کنگ
۱۹۶۷ انعکاس در چشم طلایی
۱۹۶۸ کندی
۱۹۶۹ بسوزان
۱۹۶۹ شب روز بعد
۱۹۷۲ پدرخوانده
۱۹۷۲ ولگرد نیمه شب
۱۹۷۳ آخرین تانگو در پاریس
۱۹۷۶ آبخیزهای میسوری
۱۹۷۸ سوپرمن
۱۹۷۹ اینک آخرالزمان
۱۹۷۹ نبرد برای آمازون
۱۹۸۰ فورمول
۱۹۸۰ فصل سپید و خشک
۱۹۹۰ فرش من
۱۹۹۲ کریستوفر کلمب
۱۹۹۴ جیمی هالیوود
۱۹۹۵ دون ژوان دو مارکو
۱۹۹۶ جزیره دکتر مورو
۱۹۹۷ شجاع
۱۹۹۸ پول مفت
۲۰۰۱ امتیاز

افتخارات مارلون براندو
جایزه جشنواره فیلم کن بهترین بازیگر نقش اول مرد برای بازی فیلم زنده باد زاپاتا در سال 1952
جایزه بفتا بهترین بازیگر خارجی برای بازی در فیلم زنده باد زاپاتا در سال 1952
جایزه بفتا بهترین بازیگر خارجی برای بازی در فیلم ژولیوس سزار در سال 1953
جایزه بفتا بهترین بازیگر خارجی برای بازی در فیلم در بارانداز در سال 1954
جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد و دریافت جایزه گلدن گلوپ بهترین بازیگر مرد فیلم درام برای بازی در فیلم در بارانداز در سال 1954
جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد و دریافت جایزه گلدن گلوپ بهترین بازیگر مرد فیلم درام برای بازی در  فیلم پدر خوانده در سال ۱۹۷۲
نوشته زندگینامه مارلون براندو سوپر استار فقید سینمای جهان اولین بار در بست فارسی. پدیدار شد.